De Finse Lappenhond is zelfstandig, intelligent en eigenwijs. Van de Finse Lappenhond hoeft men niet te verwachten dat hij elk commando vlekkeloos en zonder aarzeling op zal volgen. Ze hebben hier een te eigenzinnig karakter voor en doen iets niet zomaar.

De Finse Lappenhond heeft een vriendelijke uitstraling. Is zeer verdraagzaam t.o.v. kinderen, schrander, speels, leergierig, moedig, trouw en aanhankelijk aan het gezin. Tolerant tegenover soortgenoten en zal niet gauw een confrontatie aangaan. Ze kunnen prima overweg met andere huisdieren en passen zich ook gemakkelijk aan verschillende omstandigheden. Ze blaffen als ze opgewonden raken door spel, als ze iets interessants ontdekken of om te waarschuwen.

Er is sprake van een latent jachtinstinct. Een instinct niet zozeer om een prooi te vangen, maar om te traceren. Hoewel ze muizen als lekkere snack zien. Primair moeten we ons realiseren dat de Finse Lappenhond van oorsprong, en dat geldt voor het overgrote deel van de Scandinavische rassen, elk op hun werkgebied, een zelfstandig handelend ras en eigenwijs denkvermogen. Dit hadden zij ook nodig omdat zij vrwijel al hun taken met grote zelfstandigheid moesten uitvoeren. Vertoont de hond dit gedrag als huishond, noemt men dit ‘eigenwijs’. En dat betekent dat het pluizige o, zo lieve bolletje pup van meet af aan een consequente opvoeding nodig heeft. Dat ‘nee’ permanent nee blijft. Kortom u heeft te zorgen dat u alfa-leider blijft. Het is inmiddels in alle talen beschreven dat het ras bekend staat om zijn loyaliteit aan het gezin (roedel), dat het voor kinderen een heel fijne speelkameraad is met een behoorlijk incasserings- en uithoudingsvermogen.

Het is een energieke hond die, indien nodig wel eens genoegen neemt met een rondje plantsoen, maar als regel zich in het vrije veld moet kunnen uitleven. Zijn herdersachtergrond zal ervoor zorgen dat de Finse Lappenhond min of meer bij u in de buurt blijft. Maar een Finse Lappenhond zal dan ook niet altijd onmiddellijk komen wanneer hij geroepen wordt. Soms ziet of ruikt hij weleens iets wat toch ook het onderzoeken waard is. Dit doet hij dan eerst en pas daarna besluit hij alsnog te komen, hij komt wel maar iets later. Deze eigenschap maakt het ras zo charmant. Op gehoorzaamheidstrainingen wordt deze eigenschap weleens verkeerd geïnterpreteerd. Men denkt dat de Finse Lappenhond niet goed luistert en niet gehoorzaamt. Het bijzondere is juist dat dit ras erg intelligent is en soms het net even iets beter denkt te weten.

Het ras is intelligent, slim en leert gemakkelijk. Het nadeel daarvan is dat de Finse Lappenhond zich ook snel verveelt als hij een bepaalde oefening beheerst. Hij kan een oefening die nieuw is aangeleerd een aantal vlekkeloos doen en als eerste van de hele groep, maar wanneer zijn eigenaar het hem nog een keer vraagt verliest hij zijn interesse omdat hij dit kunstje nu toch al wel begrijpt en saai gaat vinden. De aandacht gaat naar iets anders in zijn directe omgeving dan naar zijn eigenaar.

De Finse Lappenhond behoeft een zachte (belonen, prijzen) doch consequente opvoeding. Het is van nature een hond, die zijn omgeving in de ruimste zin van het woord wil ontdekken. Hun nieuwsgierigheid om prikkels die ze horen, zien en vooral ruiken (zeker in nieuwe omgeving) te onderzoeken kan er toe leiden dat de hond zelfstandig op pad gaat. Afwisselingen van oefening houdt ‘m bij de les dan wel enthousiast, een hele uitdaging voor zijn eigenaar. Voornoemd nadeel draagt er ook toe bij dat gewenst of ongewenst gedrag eveneens snel wordt aangeleerd.

Wanneer de Finse Lappenhond zijn interesse eenmaal verloren heeft is het lastig om hem weer bij de les te krijgen. Vaak zal alles uit de kast gehaald moeten worden om de hond er weer bij te krijgen. Dit lukt ook niet altijd, het is dan beter om even iets anders te gaan doen. Veel variatie in zijn training voorkomst dit gedrag en versnelt het leerproces voor de hond. Over het algemeen beschikt de Finse Lappenhond niet over een goed apporteervermogen. Er zijn hier echter uitzonderingen in die de bal graag ophalen en terug brengen voor de baas. Wel rent de Finse Lappenhond achter de bal aan. Maar wanneer de bal stilligt wordt er even aan gesnuffeld, gekeken of hij niet meer beweegt en vervolgens kijkt de hond de baas aan met een blik “kijk baas ik heb hem te pakken”. Omdat het ras vroeger ook als jachthond werd gebruikt kan nu nog een latent jachtinstinct aanwezig zijn. Door dit latente jachtinstinct zal hij achter de priio aan gaan (jagen) maar zullen ze hem niet altijd terugbrengen (apporteren). Dat kan beteugeld worden door training. Omdat de Finse Lappenhond erg intelligent is kan deze eigenwijze hond veel aangeleerd worden.

Door de uitbundige wollige vacht en het aanbiddelijke snoetje van de Finse Lappenhond heeft hij een hoog aaibaarheidsgehalte. Het is en echte knuffelbeer, ware het niet dat niet alle Finse Lappenhonden van een knuffelpartij houden. Hierin variëren zij nog wel eens van karakter, de ene wil constant bij je zijn en aangehaald worden, de andere is juist iets onafhankelijker en vind een aai over zijn bol genoeg. De Finse Lappenhond is bij uitstek een familiehond die een band opbouwt met groot en klein binnen het gezin. De Finse Lappenhond wil graag bij zijn baas en zijn gezin zijn. Zij gaan simpelweg naast je zitten en vragen om je aandacht. Dit alles uit blijdschap om zijn baas te zien en samen iets te ondernemen. Dit doet hij niets liever.

De Finse Lappenhond is zondermeer waaks. Hij heeft een sterke behoefte zijn baas, roedel en territorium te beschermen en te bewaken. De hond zal alleen in een uitzonderlijk geval ook overgaan tot het verdedigen hiervan. Met luid geblaf kondigt hij een eventueel bezoek aan. Is het ras blafziek? Niet echt, maar zal wel ‘bel’ blaffen als iemand aan de deur komt maar dat is te reguleren. Hij houdt pas op met blaffen als zijn baas hierom vraagt, mensen die met goede bedoelingen komen hebben echt niets te vrezen. Wanneer zijn geblaf niet helpt en zijn baas voelt zich niet op zijn gemak of bedreigd dan kan de Finse Lappenhond in de verdediging schieten. Hij gaat tussen baas en de bedreiging staan. Zij laten de vreemde blijken dat het echt menens is. Hij zal in het begin met een subtiele grom nogmaals zijn ernst laten blijken. Wanneer dit niet helpt zal hij uitvallen, maar vaak genoeg komt het niet zover, zijn waarschuwingen zijn duidelijk genoeg. Buiten tijdens spel of de uitnodiging daartoe kan hij in het begin wel luidkeels zijn enthousiasme uiten, maar duur en volume verschilt van hond tot hond.

De Finse Lappenhond is echter ook een hond die graag de aandacht van mensen krijgt en bij hun in de buurt wil zijn, waardoor ze bereid zijn zich te schikken in de grenzen die worden gesteld. De kunst van het opvoeden van een Finse Lappenhond is de balans vinden tussen de ruimte geven aan en het op tijd bijsturen van deze van nature sterk ontwikkelde nieuwsgierigheid. Ze leren snel en omdat ze graag willen samenwerken zijn ze gemakkelijk te trainen, zij het dat de afwisseling nodig is anders zorgen ze zelf voor de gewenste variatie. De Finse Lappenhond is een heel pienter ras. Ze zijn  erg sociaal ten opzichte van andere honden en heeft een open karakter. Hij benadert andere honden zonder angst en ziet nergens kwaad in en komt graag even kennismaken. Hij kan hierdoor dominant overkomen. Dit is hij vaak echter niet, hij is gewoon nieuwsgierig naar de ander. Nadeel is wel dat niet alle hondenrassen zijn directe benadering kunnen waarderen waardoor er weleens en blaf of grom kan voorkomen bij een eerste ontmoeting. De hond speelt graag: alleen, met een andere hond of met zijn baasje. Tijdens het spelen haalt hij vaak gekke fratsen uit: hij maakt gekke bokkensprongen, draait rondjes om zijn as, produceert gekke geluiden, enz. Het is een echte clown. Er is niet gauw iets onmogelijk voor de Finse Lappenhond. Als een kat op een schuurtje springt en er liggen een paar palen tegen de schuur dan kan hij dat ook. Met de pootjes glijdend langs de wand net als de kat, geen probleem. Via de glijbaan naar beneden omdat de kleuter waar je achteraan loopt het doet, een makkie. Op de tafel springen omdat je iets lekkers ruikt, waarom niet en als je enige ervaring hebt weet je dat je moet wachten tot de baas even wegloopt. Soms ben je als baas niet altijd blij met wat je hond denkt, maar het toont zijn pienterheid en tovert vaak een glimlach op je gezicht. Het ras zal nooit gaan vervelen, iedere dag is anders en uit onze ervaring is het een genot om samen met dit ras te leven.

Het ras heeft zeker een instinct om te jagen. Maar het jachtinstinct is niet bij alle honden in gelijke mate aanwezig. Bij de ene hond is dit gedrag nog sterk aanwezig, bij de andere totaal niet. Wanneer de Finse Lappenhond met zijn baas het bos in gaat en de hond ziet iets bewegen of ruikt een geurspoor, dan zal hij geneigd zijn om toch even op onderzoek uit te gaan. Als er dan iets wegrent dan is het een leuk spel om deze zogenaamde prooi achterna te rennen. Soms gaat dit zelfs zo ver dat er honden zijn die echt iets willen vangen voor hun baas of om zelf op te eten. Veel Finse Lappenhonden vinden het daarom ook leuk om te speuren naar bepaalde geursporen. Deze sport is, met dit instinct, dan ook een leuke tijdbesteding met de hond. Hij wordt geestelijk bezig gehouden en volgt toch zijn instinct.

Eén van de leukste bezigheden met de hond is het spelen. De Finse Lappenhond wil bezig zijn en daarom zal hij met plezier de taken die zijn baas hem opdraagt tot een goed einde proberen te brengen. De Finse Lappenhond is graag bij zijn baas en vindt het leuk om samen iets te ondernemen of ergens naar toe te gaan. De ‘will to please’ is in het ras aanwezig plus de eerder genoemde intelligentie. Daarom is het raadzaam om een gehoorzaamheidscursus te volgen. Een goede manier om de hond te leren kennen. Vrijwel alle Finse Lappenhonden hebben daar plezier in.

(klik op de foto voor een vergroting)